Nominacja do nagrody SARP Oddział Białystok

Spośród 13 obiektów zgłoszonych do nagrody, Jury Nagrody Honorowej SARP Oddział Białystok AEDIFICIUM’2006-2008 nominowało do Nagrody Głównej cztery obiekty:

1.Przebudowę istniejącego Budynku Szpitala Miejskiego im.PCK w Białymstoku autorstwa arch. Barbary Sarny i arch. Anny Iwanowicz.

2.Budynek mieszkaniowy z usługami przy ul. Wojska Polskiego w Grajewie autorstwa zespołu: AUTORIS arch. Dariusza Łuniewskiego, Emilii Supronowicz i Krzysztofa Supronowicza.

3.Galeria Handlowa „Alfa” przy ul. Świętojańskiej w Białymstoku autorstwa arch. Macieja Kuryłowicza

4.Akademickie Centrum Sportu Politechniki Białostockiej – Hala sportowa autorstwa arch. Jana Kabaca, arch. Grażyny Dąbrowskiej-Milewskiej, arch Haliny Łapińskiej.

Decyzją jury Grand Prix AEDIFICIUM’2006-2008 otzrymał obiekt Galerii ”Alfa” przy ul.Świętojańskiej w Białymstoku.

Konkurs: Maj 1996r.

Pierwsza nagroda w zorganizowanym przez SARP na zlecenie  Fundacji  Rozwoju Województwa Białostockiego konkursie na opracowanie zagospodarowania terenów targowych w miejscu gdzie przed laty organizowano jarmarki szkolne, obecnie znajduje się bazar wielobranżowy z blaszanymi „szczękami”.

W konkursie wzieliśmy udział w zespole: arch. Jan Kabac, arch. Adam Turecki, arch.Janusz Grycel, arch. Dariusz Łuniewski.

Zaprojektowany zespół składał się z ciągów hal wielkoprzestrzennych służących wystawom, handlowi, imprezom targowym, skomunikowanych przeszklonymi tunelami, dużej wielofunkcyjnej hali sportowo – widowiskowej, wielopoziomowych parkingów od str. ul Ciołkowskiego, oraz Centrum składającego się z zespołu budynków wyposażonych w biura, sale seminaryjne, konferencyjne, restauracje i wyższej dziesięciokondygnacyjnej części hotelowej.

Całość realizacji przewidziana etapami  w których podstawowymi kubaturami były w I etapie:

- centrum targowe – 16500.0m2

- hala wystawowa – 8300.0m2

- parkingi  11000.0m2

Konkurs: kwiecień 2005

DRUGIE WYRÓŻNIENIE w konkursie przeprowadzonym przez SARP na budowę Podlaskiej Opery.

Przy współpracy z architektami:
arch. Justyną Zalewską ( Pracownia Projektowa ARCH-ito, w której to poczyniony został cały projekt ), arch Marcinem Rozbickim i arch. Mateusz Januszewskim będącym wówczas jeszcze studentem Politechniki Białostockiej Wydziału Architektury przystąpiliśmy do rywalizacji z innymi pracowniami, mając własną wizję miejsca które tak dobrze znamy, a które odnaleźć się miało jako centrum kulturalne w tkance miejskiej.

ze strony: wrota podlasia.pl

Do konkursu  urbanistyczno-architektonicznego na koncepcję zabudowy Europejskiego Centrum Muzyki i Sztuki „Opera Podlaska” zgłosiło się 48 zespołów z całego świata od Stanów Zjednoczonych po Francję i Niemcy. W sumie do siedziby Sądu Konkursowego wpłynęło 14 prac.

Wyniki podano do publicznej wiadomości 29 kwietnia podczas uroczystego koncertu w Filharmonii Białostockiej z udziałem władz państwowych, wojewódzkich i samorządowych.

Nagrodę główną zdobył uzany polski archiktekt Marek Budzyński z Warszawy (rozmowa z laureatem) i jego ”zielony” projekt jest obecnie realizowany.

Projekt Wrzesień 2006 Nagroda: Wyróżnienie w konkursie

1.Koncepcja zagospodarowania terenu.

Ze względu na istotną, a także determinującą rolę wobec całości zagospodarowania, wyodrębniono następujące działy:

1.1.Komunikacja ( na pierwszym miejscu – jako czynnik dominujący ), rozumiana jako dostępność i powiązania funkcjonalne oraz formalne (np. ekspozycja), która w analizie uwarunkowań i możliwości rozwiązań projektowych, sygnalizuje zarówno wady (a) jak i zalety lokalizacji (b).

a) ukrycie terenu ( brak ekspozycji ), brak powiązań komunikacyjnych, trudności i koszty ich realizacji, złe otoczenie ( ich funkcja i forma zagospodarowani );

b) możliwość wykorzystania torów kolejowych jako środka komunikacji, a także jako wzbogacenie oferty programowej ( propozycja wykorzystania terenów otaczających Białystok w powiązaniu z funkcjami Centrum ), czynnik wzmacniający potrzebę rozwiązań koniecznych dla miasta ( udrożnienie terenów martwych i pokonanie barier komunikacyjnych niezależnie od sposobu zagospodarowania terenów powojskowych ), wpływ dynamizujący zmiany w otoczeniu bezpośrednim i dalszym- korzystne z punktu widzenia optymalnego wykorzystania terenu i kompozycji miejskiej. Te krótkie przywołanie ustala generalia koncepcji komunikacyjnej – patrz analiza komunikacji publicznej:

I. Propozycja wykorzystania wszystkich mozliwych powiązań komunikacyjnych ( realizacja w etapach).

II. Wykorzystanie kolei wraz z połączeniem pieszym – bezkolizyjnym ( kładka nad ulicą ) z terenami mieszkaniowymi po drugiej stronie ulicy Poleskiej – których dostęp do stacji kolejowej uzasadni transport szynowy jako środek komunikacji miejskiej, a także połączy pieszo tereny śródmiejskie z Centrum.

III. Połączenie z ul. Andersa trasą najkrótszą omijającą tereny mieszkaniowe, atakże sugerujące lepsze wykorzystanie kubatur i lokalizacji fabryki mebli.

IV. Połączenie prawoskrętne z ulicą Poleską ( połączenie śródmiejskie dające możliwości wykorzystania krytycznie ocenionych deniwelacji ).

V. Bezkolizyjne powiązanie z ulicą Sienkiewicza.

VI. Połączenie z ulicą Przytorową (w dalszych etapach).

W pracy konkursowej przedstawiono propozycje obowiązujące i postulowane ( konieczne do optymalnego rozwiązania głównych problemów lokalizacji ). Rozwiązania te, stanowią inspirację do dalszych decyzji projektowych, z pośród których warto wymienić:

I. Izolacja Centrum od terenów zabudowy jednorodzinnej;

II. Przesłonięcie widoku w kierunku elektrociepłowni;

III. Koncentracja przestrzeni publicznych wokół stacji kolejowej;

IV. Ulokowanie wejść w ścisłym związku z powiązaniami komunikacyjnymi.

1.2. Program, jego rozlokowanie i opis koncepcji funkcjonalnej.

Program określony w Warunkach został wzbogacony o nowe funkcje ożywiające cały zespół – wielkopowierzchniowy obiekt handlowy z usługami, przystanek kolejowy, a także zaproponowano zmianę funkcji fabryki mebli z produkcyjnej na komercyjną – poza granicami opracowania. Rozlokowanie – zdeterminowały lokalizacje wejść i przestrzeni publicznych z nimi powiązanych; wejście od strony parkingów zachodnich ogniskuje Galerię “Moto-Retro” ( która posiada dogodny dojazd potrzebny dla tej funkcji ), Galerię Sztuki Nowoczesnej i Ośrodek Prezentacji Muzyczno – Teatralnych (który, powinien być zaprojektowany jako zupełnie elastycznie dopasowujący się do całkowicie innych, nieznanych jeszcze, form funkcjonowania, by nie konkurował z budowaną Operą ). Przestrzeń publiczna zewnętrzna przechodzi w obudowaną ( wspólny hol Galerii Sztuki Nowoczesnej, Ośrodka Prezentacji Muzyczno-Teatralnych ), która łączy się z głównym Forum zlokalizowanym w środku ciężkości obszaru przy przystanku kolejowym i wielofunkcyjnym obiekcie wielkopowierzchniowy z parkingiem podziemnym, a także łączy się z Muzeum Wojska ( poprzez tereny ekspozycji zewnętrznej ), i Archiwum z Biblioteką. Forum, jest przeznaczone do artystyczno- rozrywkowo-usługowych wydarzeń w przestrzeni otwartej,w skali największej. Koncentracja, prawie wszystkich funkcji Centrum wokół Forum, pozwala maksymalnie wykorzystać oraz rozwinąć zakłądaną współpracę, sprzężenia zwrotne różnych funkcji ( wykorzystanie zjawiska hiper ), które powinny uzasadnić i wspomóc inwestycje, szczególnie komunikacyjne, a później zdynamizować funkcjonowanie. To działanie może generować rozwój trudny do przewidzenia co do formy i funkcji i wielkości, dlatego konieczne jest zapewnienie odpowiednich warunków do przekształceń i rozwoju.

Niedopuszczalne jest zdaniem autorów, przeniesienie lokalizacji Muzeum Wojska i rezygnacja z funkcji biblioteki – chodzi o maksymalizację programu.

1.3. Ukształtowanie kubatur i zagospodarowania terenu, koncepcja formalna.

Analiza stanu istniejącego, poszukiwanie zarówno ducha miejsca jak i ducha obiektu, podpowiedziała następujące założenia (wg hierarchii):

I. Poszukiwanie formy indywidualnej, nie rezygnując z sugestii wyjątkowo rozwijającej się ostatnio światowej architektury obiektów związanych z kulturą, szczególnie nietypowych – jak w zadaniu konkursowym.

II. Wydobycie poprzez kontrapunkt walorów istniejącej architektury, jednak kontrapunkt wobec wybranych cech – ceglanych ścian osłonowych i szkieletu żelbetowego, a przyjęcie zasady kontynuacji wobec cech, które zdaniem autorów generują specyficzny, indywidualizujący i podbudowujący urodę miejsca i obiektów, modus estetyczny – pasowo wydłużony i horyzontalny porządek kubatur i torów.

III. Wykorzystanie możliwości kształtowania terenu dla kształtowania kubatur- ukrycie kolidujących form z założoną koncepcją formalną, np. wielopoziomowych parkingów zachodnich, wielkopowierzchniowego budynku handlowo-usługowego.

IV. Koncentracja zabudowy pozostawiająca charakterystyczne i atrakcyjne wolne przestrzenie ( które umożliwią w przyszłości rozwój Centrum ).

V. Zaprojektowano dwie dominanty – wschodnią i zachodnią – witające i akcentujące początek i koniec zespołu.